16 Yıllık kabus sona erdi.
Vajinismus, yaşayanlar az çok tahmin eder, erteleme hastalığıdır aynı zamanda. Biz hep ertelemedik, bir çok şey denedik ama olmadı, başaramadım, atlatamadım o korkuyu. Ara ara başarısız tedavilerle yıllar geçti. Ben 16 yılda psikolojik olarak ne kadar yıprandığımı anlatmayacağım. Ben Dilek hocamla vajinismusu yenme hikayemi anlatacağım.
Hastalığı kabullendik, yenemeyeceğim hayatım böyle devam edip gidecek derken; bir başka sorunumuz da var, yaş ilerliyor çocuk sahibi olmak istiyoruz. Madem bu sorunu çözemiyoruz, tüp bebek yaptıralım dedik. Tüp bebek yaptırmak için gittiğimiz doktor bey,(kendisine ne kadar teşekkür etsek az) “Önce bu sorunu çözelim, sonra gerekirse yaparız” diyerek bize Dilek hanımı tavsiye etti. Hemen randevu aldık. Randevu günü yaklaştıkça tedirginliğim, gerginliğim artmaya başladı. Hastalığın vermiş olduğu gerginliğin yanında bir de 16 yıllık evli olduğumuzu söylediğimizde nasıl bir tutumla karşılaşacağımın gerginliği vardı. Randevu günü geldiğinde Dilek Hocamla kliniğin kapısında karşılaştık, o içten samimi gülümsemesiyle bizi selamladığında hissetmiştik aslında bu sorunu Dilek hocamın çözeceğini. Daha kendisiyle konuşmadan eşim bana galiba Dilek hanım bu sorunu çözecek öyle hissettim birden demişti. Dilek hanıma; 16 yıllık evli olduğumuzu söylediğimiz de, bırakın soru sormayı “Hiç üzülmeyin,demek ki doğru zaman bu zamanmış” diyerek, yitip giden yıllarımıza dair bize moral verdi.İlk görüşme de 3 seanslık bir tedavi olduğundan bahsettiğinde içimden benim için de mi 3 seans acaba diye geçirmiştim.İlk seans o kadar rahat geçmişti ki, ikinci seansa giderken sanki tedavi için değil de sohbetinden keyif aldığımız arkadaşımızı ziyarete gidiyormuş gibi gittik. Üçüncü seansın son seans olduğuna hala inanamıyordum. Üçüncü seansın bitiminde Dilek hocam, “yapabilir misin?” dediğinde hiç düşünmeden “evet yapabilirim” dedim. Üçüncü seansın sonunda eve geldiğimiz de , başardık yapabildim,inanamıyordum eşime sürekli ” oldu mu?, emin misin?” şeklinde sorular soruyordum. O kadar inanamıyordum ki ertesi gün tekrar deneyip Dilek hocama o zaman haber vermek istedim.Ertesi gün tekrar denediğimizde ; “bu muymuş, bu kadar mıymış yani yıllarca boşuna kendime eziyet etmişim” dedim. Dilek hocam,ilk gün bana artık buraya kadar bunca yıl sen cezanı çektin artık mutlu olma zamanı demiştiniz ya,şimdi çoook mutluyuz,eşimle durup durup sizin kulaklarınızını çınlatıyoruz,
Bu yazıyı okuyanlara söyleyeceğim tek şey yıllarınızı heba etmeyin, 16 yılını heba etmiş biri olarak yazıyorum. Biz vajinismusu Dilek hocam sayesinde yendik. Rahat olun ve kendinizi Dilek hocama bırakın sonrasını anlamıyorsunuz bile.
Son satırları Dilek hocama ayırmak istiyorum;
Dilek hocam, şimdi sayenizde çooook mutluyuz, siz olmasaydınız biz bunu başaramazdık, bütün hastalarınızda farklı bir yeriniz vardır ama bizim için o kadar özel ve o kadar değerlisiniz ki bunu kelimelerle anlatamayız. Size ve sizinle tanışmamıza vesile olan doktor beye ne kadar teşekkür etsek az. Size minnetarız, Yüzünüzden gülümseme hiç eksik olmasın.
Ş.Ö.
