Çevremden duyduğum saçma sapan efsaneler yüzünden cinsel ilişki aklıma geldiğinde içimi korku sarıyordu. Yapamam herhalde diyordum. Hatta evlenmeyi bile düşünmüyordum bu yüzden. Sonra eşimle tanıştık. Birbirimizi çok sevdik. Evlenmeye karar verdik. İçimde yine o korku vardı ama eşime olan sevgim sayesinde aşabileceğimi düşünüyordum. En mutlu günümün; düğünümün bile tadına varamadım içimdeki korku yüzünden. Ve o gece geldi. Yorgunluğu bahane etti içimdeki korku. Ertesi gün balayına gittik. Yine korkuyordum. Korkudan ağlıyordum her seferinde. Kasılma aşamasına bile gelemiyordum. Ertesi gün ertesi gün derken sonra denemeyi bile bıraktık. Eşim bana karşı çok anlayışlı ve sabırlıydı bu süreçte. Çok mutluyduk ama hep bir eksik vardı. İçimde hep bir boşluk vardı. İnsanlar gebelik var mı diye sorarken yerin dibine girmek istiyordum. Evliliğimizin üzerinden yedi ay geçmesine rağmen ben daha ilişkiyi bile başaramamıştım. Kendimi çok eksik görüyordum. Çocuklu insanları gördüğümde hüznüm daha çok artıyordu. Herkesin yaptığı şeyi ben yapamıyordum. Hayatta birçok şeyi başarmıştım ama bunu başaramıyordum. Vajinusmus olduğuma karar verdim en sonunda ve tedavi olmak istiyordum. Ancak imkanları kısıtlı bir şehirde yaşadığım için ve işlerimiz yüzünden şehir dışına da çıkamadığımız için bir uzmanla görüşemiyordum. Sonra internetten araştırmaya başladım ve Dilek Hanıma rastladım. Önceki hastalarının mektuplarını okudum. Öyle güzel şeyler yazmışlardı ki… Aylar sonra yıllar sonra başarmış mutluluklarını paylaşıyorlardı. Bir yanım umut dolarken diğer yanım daha çok hüzünlendi. Bugüne kadar hep tedavi olurum başarırım diyordum. Ya şimdi tedaviden sonra başaramazsam? Hiçbir umudum kalmazdı o zaman.

Sonra kendimi ikna ettim ve eşimle birlikte Dilek Hanımla online görüşmelere başladık. İnanın ilk seansta içimdeki korkularla gerçekler birleştiğinde mide bulantısı olarak tepki vermeye başladı vücudum. Sürekli lavoboya gitmek zorunda kalıyordum. Dilek Hanım pamuk gibi kalbiyle bulantımın geçmesini bekledi sabırla, şevkatle. Dilek Hanım bir doktordan çok daha fazlasıdır. Ne demek istediğimi sadece onunla tanışanlar anlayabilir.
Diğer seanslarda bu sorunumu da atlatmıştım. Her seansta bambaşka biri oluyordum. Korkularım sıyrılıp gidiyordu sanki. Çok şükür ki beş seans sonra sorunumuzu çözdük. O kadar mutluyuz ki… Yıllarca kafanızda büyüttüğünüz, yapamayacağınızı sandığınız o şeyi başarınca mutluluktan ağlıyorsunuz oldu mu yani sonunda diyerek, inanamayarak. Zaten çok mutluyduk ama şimdi evliliğimiz tamamıyla anlam buldu.
İnanın korkulacak hiçbir şey yokmuş. Zaten buna uygun olarak yaratılmışız. Maalesef çevremiz bunu kafamızda saçma sapan sorunlar haline getirmemize sebep oluyor. Çocukluğumuzdan itibaren korkular aşılıyorlar bize.

Kendinize inanın, ertelemeyin, korkularınızın üzerine gidin ve Dilek Hanım ile görüşün. Benden öncekiler bana umut oldu, umarım ben de benden sonrakilere umut olurum.

K.I.

Ben baba tarafımda tek kız çocuktum. Dedem ve amcam hep bir kız çocukları olsun istermiş. Bu sebeple sevgi dolu bir çocukluk geçirdim. Ama bunun yanı sıra bir o kadar da kurallı-yasaklı bir çocukluk. ‘Sokağa çıkma kızım, erkeklerle sakın oynama kızım, etek yerine pantolon giy kızım, şunun kızı şunu yapmış sen asla yapmazsın kızım, üniversiteyi bu şehirde oku biz sana güveniyoruz ama ortam kötü kızım, ayıp kızım, günah kızım…’ gibi cümleler beni hiç rahatsız etmezdi. Bunlara uymak zorunda hissederdim kendimi. Tabii tüm bu yasak ve kuralların bilinç altıma nasıl yer edeceğini bilemeden…

Eşimle 8 yıllık bir birliktelik sonucu evlendik. Çok uyumlu, eğlenceli, aşk dolu bir çift olduğumuz için ilk ilişki korkusu aklımızın ucundan bile geçmezdi. Hayalimizde ki düğünün ardından o günün yorgunluğuyla ilk gece denemedik. Ertesi gün ilk deneme ve sonuç hüsran. ‘Nasıl ya, nasıl olmaz ki? Yorgunluktandır, tekrar deneyelim bu defa olacak, olmalı’ diye diye hüsranla ve giderek artan korkuyla geçen ilk bir hafta sonunda öğrendik vajinismus gerçeğini. Sonrasında ise bunu çözebiliriz diyerek ara ara deneme yaparak ve her deneme sonrası umutsuzluğumuz artarak bir buçuk yıl geçirdik. Eşim çok anlayışlı asla bu durumu sorun etmeyen birisiydi. Ama onun baba olma isteğine kayıtsız kalmak beni çok üzüyordu. Eş olmak, anne olmak istiyordum. Okul öncesi öğretmeni olmak daha da kamçılıyordu bu isteğimi. Çözmeliydik artık ve bu yükten kurtulmalıydık. Vee sonunda Dilek Hanım’ı bulduk. Ahh Dilek Hanım, kahramanımız. Online görüşme yapacak olmak, yüzyüze etkileşim olmadan bir buçuk yıldır süren bu büyük sorunum nasıl çözülecekti? Kafamda bu sorularla ilk görüşmede tek sorum ‘kesin çözer miyiz’ oldu. Dilek hanım korkularıma sorularıma sabırla güler yüzlü yanıtlar vererek sürdürdü tüm süreci. Biz ona sonsuz güvendik ve bol kahkahalı, bir o kadar da öğretici 4 seans sonrası bu kabustan uyandık. Nasıl yani oldu mu diye hüngür hüngür ağlayarak, gece boyu mutluluktan kahkaha atarak karşıladık yeni başlangıcımızı. Bu kadar kolay mıymış evet bu kadar kolaydı Dilek Hanım sayesinde. Lütfen ertelemeyin. Sırtınızdaki o yükü atmakla bırakmıyor Dilek Hanım. Doğru ilişkiyi, anne baba olmanın hassas noktalarını, hayatınıza anlam katacak minik dokunuşları da öğretiyor. Bilinçaltınızda -ki hayallerinize ket vuran geçmişten kurtulmanın vakti gelmedi mi? Bence sıra sende, ben yaptıysam sen de yaparsın.

S.İ.

Merhabalar,
Eşimle 3 senelik birliktelikten sonra evlendik. Çok güzel giden bir beraberliğin ardından, hatta sevişmelerimizi en doruklarda yaşarken, bizi çok güzel bir evliliğin beklediğini düşünüyorduk. Tamamıyle birlikte olmayı evliliğe bırakmıştık bizim için evlilik daha özel ve güzel olsun diye. Ama taaaa kiii ilk gecemize kadar 🙂

Evet şimdi gülüyorum o zamanlar hiç böyle gülemiyordum. İnanılmaz zoruma gidiyordu. Senelerimi eğitime vermiş, sosyal çevremde çok aktif, sevilen ve sayılan bir kadındım. ” Bilgisayar mühendisi olmuşsun ama kadın olamamışsın!!! ” diye kendime hep kızdım hep isyan ettim. Psikolojim çok bozuktu ölmek bile istediğim anlarım oldu. Kimseyle görüşmedim kimseye anlatamadım. Kızlık zarımla alakalı bir sorun vardı kesin?! İki kez doktora gittim ilkinde inanılmaz onurum zedelendi  -bu evliliğim 1.ayıydı-  aslında şimdi dönüp baktığımda böyle hissetmem normalmiş ne doktor zannettiklerimiz varmış meğer! Bu yaşadığım talihsiz olaydan sonra hiç doktora bile gitmek istemedim ama olmuyordu işte!! 2. Doktorum evliliğimin 7. Ayıydı, kızlık zarımda problem yoktu, fakat bana kızlık zarı açma ameliyatı teklif etti. “Yahu madem kızlık zarım mükemmel, sorunsuz ne ameliyatı be doktorcuğum” diyesin geliyor diyemiyorsun çünkü sen bir şeyden anlamayan bir kadınsın, özgüvensiz, yitik…

Sakın bir gün dahi zamanını kaybetme inan bunun için mi bu kadar bekledim diyeceksin!

Bu iş böyle olmayacaktı oturdum, araştırdım neyim vardı ya benim? Ahaaa nur topu gibi vajinismusum vardı. Üzülmenin alemi ne canım dedim kendi kendime, he tabii bu arada olmuşum 1,5 senelik evli :/  İşte o an karşıma Dilek hanım çıktı. Allah bin kez razı olsun ondan hem dünyalar tatlısı hemde işinin ehli. Böyle güzel kalpli insanlar hep olsundu, çok şükür tam 3 seansta gözlerimizi mutluluğa açtık. Eşimle kötü günleri geride bırakmıştık biliyorum inanması çok güç, ilk denememizde oturduk ağladık (şaka gibi!!). Çok şükür şu anda inanılmaz güzel giden bir evliliğimiz var sevgili Dilek hanımın hakkını nasıl öderiz bilmiyorum. İnanın ben de sizin gibi çok zor günler yaşadım, biliyorum bu hastalık öyle bir şey ki para pul hiçbir şey önemli gelmiyor insana. Resmen hayatımız değişti. Şimdi çocuk hayalleri kuruyoruz hatta bu ay güzel haberi almak için sabırsızlanıyoruz, umuyorum bu yolda  da Dilek hanım elimi hiç bırakmaz.. Sakın bir gün dahi zamanını kaybetme inan bunun için mi bu kadar bekledim diyeceksin! Kendinize bu kötülüğü bir gün bile yapmayın. Dünyanın en basit ve en zevkli şeyi öyle olmasa herkes yapmazdı değil mi?:) sende yapabilirsin! Ben şuan dünyanın en mutlu insanıyım canım Dilek hanım:)

T.G

Hayatımdaki başarılara bir yenisini daha ekledim.

Eşimle üniversite ikinci sınıfta tanıştık. Sevgililik dönemimiz dört sene sürdü. Bir yıl içinde de nişan , düğün derken kendimizi balayı otelinde bulduk. Herşey ilk geceye kadar çok güzeldi. Cinsellik konusunda eşim ve ben deneyimsiz olunca saçma sapan bir sürü olumsuzluklar yaşadık. Eşimle benim özgüvenimiz yerle bir olmuştu. Sürekli olacak umuduyla aradan üç sene geçti. Ben artık umutsuzluğa iyice kapılmıştım. Eşim daha da özgüvenini kaybetmesin diye ona karşı sürekli kendimi suçluyordum.

Herşey benim vajinismusum yüzünden diyordum. Kendini suçlu , yarım hissetmeler… Üç sene içinde de bunun için çok mücadele verdim. Ücra bir köşede yaşayınca elindeki imkanlarda sınırlı oluyor. Yaşadığım yerin yakınlarında bir doktor buldum. Hayatımda hiç ameliyat olmamama rağmen ve çok korktuğum halde kızlık zarı operasyonu geçirdim. Doktorum bunun kesin çözüm olacağını söylemişti. Ama yine hayal kırıklığı yaşamıştım. Bundan sonra kimseye hiçbir doktora güvenemem diyordum. Tabiki bu durumu da  kimseye anlatamıyorsun. Kimseden yardım isteyemiyorsun. Bir de üç sene içinde senden sonra evlenenler çocuk sahibi olunca artık yeter diyorsun. Bir de çocuk için çevreden baskı görünce umutsuzluğumu bir kenara bıraktım ve tekrar araştırmaya başladım. Bu süreçte eşim bana hep destek oldu. Ara sıra bana kızsada , küssede biz hep bir şeylerin üstesinden gelmeyi başardık. Bu onu kabullenmişti ama ben bir türlü kabullenmek istemiyordum. Bir sene önce gücümü toplayıp ablama durumu anlatmıştım. İstanbul ‘ da ablamın çok beğendiği tavsiye ettiği bir doktor vardı.

Vajinismus için tedaviye gitmiştim ama para konusunda biraz fazla geldiği için tedavi olmamıştım. Daha sonraları o kadar çok pişman oluyorsun ki. Çünkü hiçbir mutluluk para ile ölçülmüyor. Bir sene yine olmayınca artık bana İstanbul yolu gözüktü dedim çünkü o gittiğim doktor da diğer doktorlardan farklı olarak içtenlik , samimiyet görmüştüm. Bir de seni o kadar iyi anlıyor ki duygularını içinde hissediyor zannediyorsun. Bir ay önce umutlarımı elime alarak o doktorun yani Dilek hanımın yanına gittim.

Üç seansta cinsellik konusunda çok bilgi edindim. Bunun yanında beni o kadar rahatlattı ki anlatamam. Duygularıma tercüman oldu. Ve son seansta yapabildiğimi gördüm. Benim üç senedir bu kadar gözümde büyüttüğüm ‘Bu muydu?’ dedim. Özgüvenimi ve kadınlığımı kazanmama çok yardımcı oldu. Şimdi hayatımda herşey yolunda ve çok mutluyum. Evliliğimin her yönüyle tadını çıkarıyorum. Benim böyle olmamı sağlayan canım doktoruma Dilek hanıma sonsuz teşekkürler. Dilek hanım için ne söylesem az kalır. Benim gibi yapmayın. Hiç vakit kaybetmeden doğru kişiye gidin tedavi olun. Evliliğinizi bunun için asla ve asla yıpratmayın.

Gidin, kadın kadına çözün…

4 aylık evliyim. Eşimi çok severek evlendim. Hani cicim ayı dediğimiz vardır ya benim ilk ayım kabus gibiydi. Evet evliydim ama tam anlamıyla kadın değildim. Öz güvenimi kaybetmiş, iş ve özel hayatımda mutsuz biri olmuştum. Eşimle gerekli gereksiz her şeyi tartışıyordum….İnternet araştırmalarımıza göre nur topu gibi bir vajinimusumuz vardı. 2. Ayımız doktor araştırmakla geçti. En iyi sonucu almak ve iyileşmek istiyordum. İstiyordum ama buna inancım bile yoktu. Bu benim kaderim bununla yaşamak zorundayım diye düşünüyordum. Bir sabah eşim internette Dr. Dilek hanım hakkındaki yorumları okudu ve sonra videolarını izledik “Nasıl ya 3 günde mi?  Nasıl olacak ki ilaç yok bişey yok nasıl iyileşebilirim ki?”  diyordum. Ben zaten kendi kendimi motive ediyorum hazırlıyorum diye düşünüyordum. Hemen aradık, o an ulaşamadım kendisine. Çok değil belki 10 dakika sonra dönüş yaptı. O kadar tatlı ve güven veren bir ses tonu vardı ki. O an içimde umut yeşerdi.

İlk görüşmeden son seansımıza kadar bizimle çok iyi ilgilendi. Samimi ve içtendi. Doğru adreste olduğumuzu biliyorduk. Bize abla gibi yaklastı. Bir sonraki seansımızı iple çektik. Belki çok duydunuz ama ben de söylemek istiyorum ” bu muymuşşş ???? ”  Mutluluğunuzu ertelemeyin Dr. Dilek hanımla hemen tanışın. Şimdi her şey o kadar  farklı ki. Biz vajinismusu yenmekle kalmadık, bilinçli bir aile olmayı ve her sorunun üstesinden birlikte gelmeyi öğrendik. Dilek hanıma çok teşekkür ederim büyük korkumu birlikte yendik. Beni yalnız bırakmayan hep destek olan canim eşim seni çok seviyorum <3

T.B

Nasıl oldu, nerede oldu, neyle başladı belki de artık hiç bilemeyeceğim. Bilmek istediğimi de pek sanmıyorum aslında. Uzun ilişkileri, bir çok sevgilisi olmuş bir kadın olarak bunu benim bile fark etmemem, bu derdin ne kadar sinsi olduğunu ortaya koyuyor aslında. Kendimi her zaman seksi ve cinsellik konusunda sorunsuz sanırdım. Bir erkekle sevişmenin her zaman güvenle gerçekleşeceğine inandım. Haliyle ‘kimseye güvenmedim ve sevişmedim’ diyerek de kendimi kandırdım. Ta ki eşimle tanışana kadar. Aşktan önce güvenle bağlandığım bu adamla evlendim, fakat bir şey değişmedi. Olmadı, yapamadım. Ön sevişmeden sonrası her zaman kabus olarak hafızamda yerini aldı. Günler. Aylar. Hatta yıllar geçerken biz hiçbir şey yapmadan duruyorduk. Tam da vajinismusun istediği gibi. Öyle ki üstünde bile düşünmüyordum. Bir yerden sonra ‘gerçek aşk varsa hayat bu şekilde noksan da devam edebilir’ deme cüretini bile kendinizde buluyorsunuz. Bu söylediklerim çok saçma gelebilir. Ama vajinismusu olan her kadın, bu çaresiz ve bencil fikrin arkasına saklanmakta zaman kaybetmez. İlk silahı da hatta eşine karşı bu olur.

Bu gerçekten bilinçaltınızın size karşı kurduğu, saçma, küçük ve şımarık bi oyun…

Eşler çok anlayışlı, çok merhametli ve bir o kadar da sabırlı. Peki onlar bunu yaparken biz neyle onlara gerçek aşkı gösteriyoruz. Bu benim kırılma noktam oldu işte. Kocamı çok seviyorum, ama sağlıklı bir kadın olarak onla mutlu olmayı beceremiyorum.
Bu cümleyi kurduğum anda kocam benim için araştırmalara başladı. O araştırdı çünkü ben hala derdimin tam olarak ne olduğunu bilmiyordum. Laf aramızda vajinismus olduğuma da inanmıyordum. Belki vajinam dardı, belki kızlık zarım kalındı vs. bir sürü saçma sapan tez.

Zamanı iyi değerlendirdik ve araştırmaya koyulduk. Sonra Doktor Dilek Öcal ismini bulduk. İnternetten hemen araştırdım. İlk olarak bir videosunu izledim doktor hanımın. Videoda gözlerimin içene bakıp gülerken, beni gerçekten anladığını hissettim. Zaman kaybetmeden buluştuk. Daha ilk anda elimi tuttu o güveni bu defa da bedenime hissettirdi. Sanki bir doktor gibi değil de beni çok yakından tanıyan bir dostum gibiydi.

İlk olarak beni büyük bir şefkat ve anlayışla muayene etti. Her şey yerli yerinde olması gerektiği gibiydi. Sorunsuz normal bir kadındım. İçim rahatladı bu noktada yalan söyleyemem. Peki yaşadığım o acı, yanma yırtılma hissi. Onlar ise zihnimin bana küçük bi oyunuymuş. Şimdi buna küçük oyun demek kolay tabi, çünkü başarınca anlıyorsunuz, ‘Bu gerçekten bilinçaltınızın size karşı kurduğu, saçma, küçük ve şımarık bi oyun.

Bundan sonrası adeta rüzgar gibi, çorap söküğü gibi. Eşimin de eşiliğinde her hafta düzenli olarak doktor hanımla görüştük. Bir solukta başlayan seanslarımız kararlı, şefkatli, bol sohbetli ve keyifli geçti. Sonunda ise başardık. Ben hala zaman zaman kendime inanmakta güçlük çeksem de oldu. İşte tam da bu kısım da Doktor hanıma nasıl hayran kaldığımı söylemeden edemem. O, bu kadar kararlı ve anlayışlı olmasaydı ben asla başaramazdım. Kafasında her şey öyle net ki. Sizin adınıza her şeyi planlamış gibi. Aklınıza gelen soruların hepsinin cevabı zaten onda var.  Bazen ben sormadan o anlatırdı şöyle olacak diye. O an teslim olurdum ona yeniden. Ona olan sevgim ve minnettarlığım için hiçbir yazı yeterli gelmez elbet. Ama o umarım bana yaşattığı şeyin ne kadar kıymetli olduğunu biliyordu. O benim için dünyanın en güzel manzarası, çiçeği, ışığı, kokusu gibi. Onu gerçekten çok seviyorum. İyi ki tanıdım sizi doktor hanım, iyi ki yollarımız tatsız tuzsuz vajinismusa rağmen kesişti.

Bu yazının asıl sebebine gelirsek o SENSİN. Bir yerlerde benim hikayemi okuyan, bu çaresizlikle yüzleşmekten bile korkan, SEN. İnan bana, ben dün senin gibi olan, bugün ise cesaretiyle milyonlarca sağlıklı kadının arasına karışmış biriyim. Dolayısıyla sen de başarabilirsin. Ancak sorunun asla senin kendi başına alt edeceğim bir dert değil. Sinsice içine çöreklenmiş bu dertten seni ancak bir uzman kurtarabilir. Hele kulaktan dolma yalan yanlış duyumlarla sakın adım atma. Senin yaşadıklarını da yaşayacak olacaklarını da bilen birileri var. Onlara güven ve tutun. Karanlık labirentine ışık olacak hekimler bul. Ben öyle yaptım Doktor Dilek Öcal’a tabii oldum. İyi ki de oldum. İlk gün ne konuştuysak şu an harfi harfine yaşıyorum. Umarım nice kadına benim gibi derman olur, şifalı elleri onlara da dokunur.

Sevgiler…

A.S

Dilek hocam merhaba,

Bu mektubu hem size teşekkür etmek, hemde benim eski halim gibi vajinismus sorunu ile yaşayanlar için bir umut ışığı olsun diye yazıyorum.

Ben kendimi hep güçlü ve herşeyin üstesinden gelebilecek bir karakter olarak tanımlardım. Hatta sadece ben değil çevremdeki herkeste bunu bana söylerdi. Fakat bu vajinismus öyle bir zihinsel hastalık haliymiş ki kendimi savunmasız güçsüz bir çocuk gibi hissettirdi hep bana.

12 yıllık beraberlik üzerine evlendim en sevdiğim adamla. İlk gece yorgunluktandır, strestendir dedik fakat ilerleyen zamanlarda da durum değişmedi.

 Eşimle birlikte olamıyorduk ve ben her denememizde gerçekten acı hissediyordum. Araştırdıkça bunun vajinismus belirtileri olduğunu öğrendik ve böyle geçen 1.5 yılın sonunda ben bu durumu çözemeyeceğimize çok emindim artık. İnsanların nasıl normal bir şekilde cinsel ilişkide bulunabildiklerini bile aklım almıyordu. Sonrasında eşimin yönlendirmesi ile size başvurmaya karar verdik. Ve yanınıza geldiğimizde öyle güzel, öyle samimi bir enerji ile karşıladınız ki bizi birden içimiz ısındı size. 

İlk gün bize “Sizin vajinismus hastalığınız ile hiç ilgilenmeyeceğim,o kendi kendine çözülecek zaten.” demiştiniz. Yok ya ilgilenecektir şaka yapıyordur falan diye düşünmüştüm ama 3 seansın sonunda geldiğimiz noktada gördüm ki siz gerçekten bize vajinismustan neredeyse hiç bahsetmeden bu sorunumuzu çözdünüz. Ve sadece 3 seansta… Benim 1.5 yıl savaştığım ama bir arpa boyu bile yol kat edemediğim bu problem 3 seansta tamamen çözülmüştü. Sanki üzerimde hep bir kaya vardı da bir anda biri tutup kaldırmış o kayayı ve ben sonunda rahat bir nefes alabilmiştim artık. Hala eşimle birbirimiz durup durup “Çözüldü, bitti, kurtulduk!” diyip sarılıyoruz 🙂
Ve ben şunu anladım ki size gelmeseydim ben bunu tek başıma asla çözemezdim. Şuan, sadece üzülerek geçirdiğim 1.5 yıla acıyorum! Ama bir taraftan bu hastalık bana sizin gibi değerli bir doktoru tanıştırdığı için çok mutluyum. Seanslarımızda çocuk yetiştirmekten tutunda güzel sevişme, eşler arası iletişim nasıl olmalı , her şeyi en doğru şekilde de öğrenmiş olduk.

Eşim ve bende sizi tanıdığımız için minnetarız. Bize bu hastalığın getirdiği en güzel şey sizsiniz!

Bizim gibi vajimismus sorunu yaşayıp kurtulmak isteyen herkes gözünü kapatıp kendini size emanet edebilir. Korkmasınlar, o kapıdan girdikleri andan itibaren her şey katlanarak güzel olmaya devam edecek. Ve sonu mutlu bitecek 🙂 Sevgilerimle.

Canım Dilek hanım. Ben benim gibi korkular yaşayan kişilere az da olsa umut verebilmek için yazı yazdım. Biraz geç oldu belki ama. Ben sizin hakkinizi asla ödeyemem. Sizi gerçekten o kadar çok seviyorum ki ve bana o kadar büyük bir şey yaptınız ki yazdığım hiçbir yazıyla bunu ifade edemem. Siz olmasaydınız ne olurdu bunu düşünmek bile istemiyorum. İyi ki varsınız! ❤

Herkesin hikayesi çok farklıydı ama ne zaman dönüp, Dilek Hanım’a yazılanları tekrar tekrar okusam çoğunda ortak cümleler görüyordum: “Ben yapabildiysem herkes yapar” ya da “Bu yazıları okuyup, bir gün ben de yapabilecek miyim diye düşünürdüm ve sonunda oldu…”

“Peki ya ben neden yapamıyordum?” diye üzülerek senelerim geçti gitti ve bu satırları nihayet ben de yazıyorum…

Bu yazıyı okuyan arkadaşım; umutsuzluğunu, çaresizliğini derinden anlıyorum.  O eksiklik hissini, özgüvenindeki düşüşü, bebekli aileler gördüğünde bile yaşadığın o burukluğu… Hepsini çok iyi biliyorum. Emin ol; yapabilirsin, yapacaksın! Yeter ki pes etme, bırakma.

Benim hikayem dört buçuk sene öncesine dayanıyor. Bu derdin iyi eğitimle, aşkla, kurulan hayallerle hiçbir alakası yok. Evlenmeden önceki yakınlaşmalarımızdan aldığım mutlulukla evlendiğim gece yaşadığım korkuyu asla bağdaştıramıyordum.

Dilek Hanım’a evlenmeden önce tamamen tesadüfen kontrol ve evlilik öncesi korunma yöntemlerini danışma amaçlı gitmiştim.  Böyle bir hastalık olduğunu, Dilek Hanım’ın uzmanlığını bilmiyordum bile. Heyecana bağladığım tedirginliklerim olduğunu söylemiştim ilk defa birine. Öyle içtendi ki çünkü, çok yakın hissetmiştim.  Bana; “Korkacak hiçbir şey yok, eğer sorun yaşarsan bana gel konuşalım” deyip o sıcacık gülümsemesi ve sarılmasıyla rahatlatmıştı.  Ve yıllarca hayalini kurduğumuz gün geldi. Evlendik, hem de çılgınlar gibi eğlenerek. Ama sürpriz!

İlk gecemde yaşadığım o korkuyu anlatamam. Deneyememiştim bile. Sonra balayında her gün bu sefer olacak deyip, her seferinde hüsrana uğrayışımız.  Ve Dilek Hanım’ı araştırmaya başlamam. Öyle ya, bana sorun yaşarsan gel konuşalım demişti.

Hayatta hiçbir şey tesadüf değilmiş. Sırf işyerime yakın diye araştırmadan gittiğim Dilek Hanım meğer bizim ilacımızmış.  Gittim, konuştuk.  Ama sadece o kadar çünkü devam etmeye cesaret edemedim. Tam 1 sene sonra başlayabildim tedaviye. Değil bacaklarımı açıp o koltuğa oturmak, cinsel organ maketini bile ellerken ağlamak istiyordum.  Ne aynada kendime bakabiliyordum, ne Dilek Hanım’ın verdiği CD’leri izleyebiliyordum. İlk iki seans öyle ya da böyle geçip gitti, ama o son aşamayı geçemiyordum.  Kaç kere kaçtım, kaç kere ağlaya ağlaya yarıda bıraktım.  Bir geldim, bir sonrakine cesaretimi toplayamadım bir sene sonra geldim. Derken evliliğimizin üstünden tam dört buçuk sene geçti. Bunca sene Dilek Hanım beni hiç bırakmadı. Tam umutsuzluğumu zirvede yaşarken, hissediyor gibi: “İyi misiniz, sizi merak ettim?” mesajlarıyla cesaretlendirdi beni. Hastalığı yenemeyişimin, bunun için çaba gösteremeyip hep kaçışımın sebebi ne olabilirdi ki? Çok severek evlenmiştik oysa.

Ve dört buçuk sene sonunda idrak ettiğim şey, ben içimdeki çocuktan kopamıyordum.  Onu bırakamıyordum.  Bu hastalık bana onun oyunuydu. Geçmişte yaşadıklarımın üstünü örtmek yerine onlarla yüzleşmeyi öğrendim.  Beni nelerin bu hale getirdiğini fark ettim. Ve sonrası çorap söküğü gibi geldi. Çok kararlı ve istekli olarak, 9 ay sonra yeniden başladım. Bu sefer oluyordu. Yine üst üste 6-7 kere gittim ama bu sefer farklıydı. Dilek Hanım beni korkutmamak için, kendimi kontrol etmeyi öğrenmem için, bir daha o girdaba girmemem için o kadar büyük sabır gösterdi ki bana. Ben, benim gibi birine böyle sabreder miydim bilmiyorum.

Ben hayatımda kimseye bu kadar güvendiğimi hatırlamıyorum. Ağzından çıkacak en ufak bir söze bakıyordum. Yönlendirmeleri, tek bir bakışındaki güven hissi. Bana çok şey öğretti, çok…

Son gidişimizde bıraktım bıraktım içimdeki sürekli ağlayan çocuk tamamen uzaklaşıp gitsin, beni o eski yaralara çekmesin. Dilek Hanım sizin hazır olduğunuzu öyle bir anlıyor ki, bunu hissetmeden asla tamam demiyor. Asla bırakmıyor sizi. İncinmenize izin vermiyor. Son gidişimizde öyle mutlu ayrıldık ki eşimle. Olmuştu bitmişti bu sefer yapabilecektim bunu hissediyordum.  Mutluluk yaşlarıyla çıktık oradan. Ertesi gün denedik ilk defa. İlk defa kaçmadım, bahanelere sığınmadım. Korkmadım mı? Tabi ki, korku vardı. Acaba olacak mı yoksa hüsran mı yine sonum diye korkuyordum. Ama oldu! Hem de eşime defalarca sordum. Gerçekten oldu mu diye. İnanamadım. Yıllarca korktuğum şey bu muydu? Teknik olarak evet 🙂 Ama benim asıl korktuğum içimdeki çocuğu bırakmaktı, büyümekti, güvenememekti. Ben asıl bunları aştım Dilek Hanım’ın bana uzattığı elle ve beni bugüne kadar hiç yalnız bırakmayan eşimin yardımıyla. Eşimle çok iyi bir takım olduğumuzu keşfettim. Her türlü zorluğu birlikte aşabileceğimizi öğrendik. İçimde yaşayan bu genç kadını ben çok ama çok sevdim.❤

Yazacak çok şeyim var ama daha fazla uzatmak istemiyorum. Sakın pes etmeyin, kaçmayın.  Gerekirse defalarca deneyin.

Unutmayın ben yaptıysam herkes yapar. İnanmazsanız Dilek Hanım’a sorun :))

Ben çok teşekkür ederim bana hayatımı geri verdiniz. Çünkü benim savaşım sadece cinsel İlişki korkusu değildi. Ben büyüdüm ve siz benim elimden tuttunuz 🙏🏻

Ne kendi kendim aşabiliyordum, ne de kimseye anlatabiliyordum…

Dilek Hanım, hayatımıza bir mucize gibi girdi. Yıllardır omzumda taşıdığım, üstelik zaman geçtikçe daha da ağırlaşan yükten kurtardı beni. Ne kendi kendim aşabiliyordum, ne de kimseye anlatabiliyordum. Bir kaç yanlış doktor denememiz de oldu. Artık iyice kendimi umutsuz ve yetersiz hissettiğim dönemde, tesadüfen internette dolaşırken dikkatimi çekti Dilek hanım ve websitesi. O hafta kendinizi muayenehanesinde bulduk 🙂

Başlangıçta 3. seans dendi ama ben tabi ki bunun 3 seansta bitemeyeceğine o kadar inanıyordum ki yok benimki en az 5 seansta biter diye düşünüyordum. O kadar aşılması imkansız bir sorundu benim için… Ben bile kendime güvenmezken, Dilek Hanım bana cesaret verdi, motive etti, yüreklendirdi ve gerçekten 3. seansta bu işi halletmiştik, tamamen Dilek hanımın yaklaşımı sıcaklığı ve verdiği güvenle.

Konu cinsellik olunca görüşmelerin, özellikle kendi açımdan, gergin geçeceğini düşünürdüm. Sözcüklere dökülmesi halinde,konuşması kolay konular değildi benim için ama beklenenin aksine espriler, kahkahalar havada uçuşuyordu, sanki bir dostumuza sohbete gider gibi gittik hep. Çünkü konu sadece cinsellik değildi evlilik, ikili ilişkiler erkekler, kadınlar ve hayata dair bir çok bilgi aldık kendisinden.

İyi ki tanıdık, iyi ki hayat kendisini karşımıza çıkardı umuyoruz ki bu sorunu yaşayan her çift Dilek hanımla tanışır ve yüklerinden kurtulmak için kararlı bir şekilde tedaviye başlar. Önce kendinize, sonra doktorunuza güvenerek kafanızda yarattığınız bu sorundan kurtulmanız dileğiyle…. Sevgiler

S.B