selamigde

Gidin, kadın kadına çözün…

4 aylık evliyim. Eşimi çok severek evlendim. Hani cicim ayı dediğimiz vardır ya benim ilk ayım kabus gibiydi. Evet evliydim ama tam anlamıyla kadın değildim. Öz güvenimi kaybetmiş, iş ve özel hayatımda mutsuz biri olmuştum. Eşimle gerekli gereksiz her şeyi tartışıyordum….İnternet araştırmalarımıza göre nur topu gibi bir vajinimusumuz vardı. 2. Ayımız doktor araştırmakla geçti. En iyi sonucu almak ve iyileşmek istiyordum. İstiyordum ama buna inancım bile yoktu. Bu benim kaderim bununla yaşamak zorundayım diye düşünüyordum. Bir sabah eşim internette Dr. Dilek hanım hakkındaki yorumları okudu ve sonra videolarını izledik “Nasıl ya 3 günde mi?  Nasıl olacak ki ilaç yok bişey yok nasıl iyileşebilirim ki?”  diyordum. Ben zaten kendi kendimi motive ediyorum hazırlıyorum diye düşünüyordum. Hemen aradık, o an ulaşamadım kendisine. Çok değil belki 10 dakika sonra dönüş yaptı. O kadar tatlı ve güven veren bir ses tonu vardı ki. O an içimde umut yeşerdi.

İlk görüşmeden son seansımıza kadar bizimle çok iyi ilgilendi. Samimi ve içtendi. Doğru adreste olduğumuzu biliyorduk. Bize abla gibi yaklastı. Bir sonraki seansımızı iple çektik. Belki çok duydunuz ama ben de söylemek istiyorum ” bu muymuşşş ???? ”  Mutluluğunuzu ertelemeyin Dr. Dilek hanımla hemen tanışın. Şimdi her şey o kadar  farklı ki. Biz vajinismusu yenmekle kalmadık, bilinçli bir aile olmayı ve her sorunun üstesinden birlikte gelmeyi öğrendik. Dilek hanıma çok teşekkür ederim büyük korkumu birlikte yendik. Beni yalnız bırakmayan hep destek olan canim eşim seni çok seviyorum <3

T.B

Nasıl oldu, nerede oldu, neyle başladı belki de artık hiç bilemeyeceğim. Bilmek istediğimi de pek sanmıyorum aslında. Uzun ilişkileri, bir çok sevgilisi olmuş bir kadın olarak bunu benim bile fark etmemem, bu derdin ne kadar sinsi olduğunu ortaya koyuyor aslında. Kendimi her zaman seksi ve cinsellik konusunda sorunsuz sanırdım. Bir erkekle sevişmenin her zaman güvenle gerçekleşeceğine inandım. Haliyle ‘kimseye güvenmedim ve sevişmedim’ diyerek de kendimi kandırdım. Ta ki eşimle tanışana kadar. Aşktan önce güvenle bağlandığım bu adamla evlendim, fakat bir şey değişmedi. Olmadı, yapamadım. Ön sevişmeden sonrası her zaman kabus olarak hafızamda yerini aldı. Günler. Aylar. Hatta yıllar geçerken biz hiçbir şey yapmadan duruyorduk. Tam da vajinismusun istediği gibi. Öyle ki üstünde bile düşünmüyordum. Bir yerden sonra ‘gerçek aşk varsa hayat bu şekilde noksan da devam edebilir’ deme cüretini bile kendinizde buluyorsunuz. Bu söylediklerim çok saçma gelebilir. Ama vajinismusu olan her kadın, bu çaresiz ve bencil fikrin arkasına saklanmakta zaman kaybetmez. İlk silahı da hatta eşine karşı bu olur.

Bu gerçekten bilinçaltınızın size karşı kurduğu, saçma, küçük ve şımarık bi oyun…

Eşler çok anlayışlı, çok merhametli ve bir o kadar da sabırlı. Peki onlar bunu yaparken biz neyle onlara gerçek aşkı gösteriyoruz. Bu benim kırılma noktam oldu işte. Kocamı çok seviyorum, ama sağlıklı bir kadın olarak onla mutlu olmayı beceremiyorum.
Bu cümleyi kurduğum anda kocam benim için araştırmalara başladı. O araştırdı çünkü ben hala derdimin tam olarak ne olduğunu bilmiyordum. Laf aramızda vajinismus olduğuma da inanmıyordum. Belki vajinam dardı, belki kızlık zarım kalındı vs. bir sürü saçma sapan tez.

Zamanı iyi değerlendirdik ve araştırmaya koyulduk. Sonra Doktor Dilek Öcal ismini bulduk. İnternetten hemen araştırdım. İlk olarak bir videosunu izledim doktor hanımın. Videoda gözlerimin içene bakıp gülerken, beni gerçekten anladığını hissettim. Zaman kaybetmeden buluştuk. Daha ilk anda elimi tuttu o güveni bu defa da bedenime hissettirdi. Sanki bir doktor gibi değil de beni çok yakından tanıyan bir dostum gibiydi.

İlk olarak beni büyük bir şefkat ve anlayışla muayene etti. Her şey yerli yerinde olması gerektiği gibiydi. Sorunsuz normal bir kadındım. İçim rahatladı bu noktada yalan söyleyemem. Peki yaşadığım o acı, yanma yırtılma hissi. Onlar ise zihnimin bana küçük bi oyunuymuş. Şimdi buna küçük oyun demek kolay tabi, çünkü başarınca anlıyorsunuz, ‘Bu gerçekten bilinçaltınızın size karşı kurduğu, saçma, küçük ve şımarık bi oyun.

Bundan sonrası adeta rüzgar gibi, çorap söküğü gibi. Eşimin de eşiliğinde her hafta düzenli olarak doktor hanımla görüştük. Bir solukta başlayan seanslarımız kararlı, şefkatli, bol sohbetli ve keyifli geçti. Sonunda ise başardık. Ben hala zaman zaman kendime inanmakta güçlük çeksem de oldu. İşte tam da bu kısım da Doktor hanıma nasıl hayran kaldığımı söylemeden edemem. O, bu kadar kararlı ve anlayışlı olmasaydı ben asla başaramazdım. Kafasında her şey öyle net ki. Sizin adınıza her şeyi planlamış gibi. Aklınıza gelen soruların hepsinin cevabı zaten onda var.  Bazen ben sormadan o anlatırdı şöyle olacak diye. O an teslim olurdum ona yeniden. Ona olan sevgim ve minnettarlığım için hiçbir yazı yeterli gelmez elbet. Ama o umarım bana yaşattığı şeyin ne kadar kıymetli olduğunu biliyordu. O benim için dünyanın en güzel manzarası, çiçeği, ışığı, kokusu gibi. Onu gerçekten çok seviyorum. İyi ki tanıdım sizi doktor hanım, iyi ki yollarımız tatsız tuzsuz vajinismusa rağmen kesişti.

Bu yazının asıl sebebine gelirsek o SENSİN. Bir yerlerde benim hikayemi okuyan, bu çaresizlikle yüzleşmekten bile korkan, SEN. İnan bana, ben dün senin gibi olan, bugün ise cesaretiyle milyonlarca sağlıklı kadının arasına karışmış biriyim. Dolayısıyla sen de başarabilirsin. Ancak sorunun asla senin kendi başına alt edeceğim bir dert değil. Sinsice içine çöreklenmiş bu dertten seni ancak bir uzman kurtarabilir. Hele kulaktan dolma yalan yanlış duyumlarla sakın adım atma. Senin yaşadıklarını da yaşayacak olacaklarını da bilen birileri var. Onlara güven ve tutun. Karanlık labirentine ışık olacak hekimler bul. Ben öyle yaptım Doktor Dilek Öcal’a tabii oldum. İyi ki de oldum. İlk gün ne konuştuysak şu an harfi harfine yaşıyorum. Umarım nice kadına benim gibi derman olur, şifalı elleri onlara da dokunur.

Sevgiler…

A.S

Dilek hocam merhaba,

Bu mektubu hem size teşekkür etmek, hemde benim eski halim gibi vajinismus sorunu ile yaşayanlar için bir umut ışığı olsun diye yazıyorum.

Ben kendimi hep güçlü ve herşeyin üstesinden gelebilecek bir karakter olarak tanımlardım. Hatta sadece ben değil çevremdeki herkeste bunu bana söylerdi. Fakat bu vajinismus öyle bir zihinsel hastalık haliymiş ki kendimi savunmasız güçsüz bir çocuk gibi hissettirdi hep bana.

12 yıllık beraberlik üzerine evlendim en sevdiğim adamla. İlk gece yorgunluktandır, strestendir dedik fakat ilerleyen zamanlarda da durum değişmedi.

 Eşimle birlikte olamıyorduk ve ben her denememizde gerçekten acı hissediyordum. Araştırdıkça bunun vajinismus belirtileri olduğunu öğrendik ve böyle geçen 1.5 yılın sonunda ben bu durumu çözemeyeceğimize çok emindim artık. İnsanların nasıl normal bir şekilde cinsel ilişkide bulunabildiklerini bile aklım almıyordu. Sonrasında eşimin yönlendirmesi ile size başvurmaya karar verdik. Ve yanınıza geldiğimizde öyle güzel, öyle samimi bir enerji ile karşıladınız ki bizi birden içimiz ısındı size. 

İlk gün bize “Sizin vajinismus hastalığınız ile hiç ilgilenmeyeceğim,o kendi kendine çözülecek zaten.” demiştiniz. Yok ya ilgilenecektir şaka yapıyordur falan diye düşünmüştüm ama 3 seansın sonunda geldiğimiz noktada gördüm ki siz gerçekten bize vajinismustan neredeyse hiç bahsetmeden bu sorunumuzu çözdünüz. Ve sadece 3 seansta… Benim 1.5 yıl savaştığım ama bir arpa boyu bile yol kat edemediğim bu problem 3 seansta tamamen çözülmüştü. Sanki üzerimde hep bir kaya vardı da bir anda biri tutup kaldırmış o kayayı ve ben sonunda rahat bir nefes alabilmiştim artık. Hala eşimle birbirimiz durup durup “Çözüldü, bitti, kurtulduk!” diyip sarılıyoruz 🙂
Ve ben şunu anladım ki size gelmeseydim ben bunu tek başıma asla çözemezdim. Şuan, sadece üzülerek geçirdiğim 1.5 yıla acıyorum! Ama bir taraftan bu hastalık bana sizin gibi değerli bir doktoru tanıştırdığı için çok mutluyum. Seanslarımızda çocuk yetiştirmekten tutunda güzel sevişme, eşler arası iletişim nasıl olmalı , her şeyi en doğru şekilde de öğrenmiş olduk.

Eşim ve bende sizi tanıdığımız için minnetarız. Bize bu hastalığın getirdiği en güzel şey sizsiniz!

Bizim gibi vajimismus sorunu yaşayıp kurtulmak isteyen herkes gözünü kapatıp kendini size emanet edebilir. Korkmasınlar, o kapıdan girdikleri andan itibaren her şey katlanarak güzel olmaya devam edecek. Ve sonu mutlu bitecek 🙂 Sevgilerimle.

Canım Dilek hanım. Ben benim gibi korkular yaşayan kişilere az da olsa umut verebilmek için yazı yazdım. Biraz geç oldu belki ama. Ben sizin hakkinizi asla ödeyemem. Sizi gerçekten o kadar çok seviyorum ki ve bana o kadar büyük bir şey yaptınız ki yazdığım hiçbir yazıyla bunu ifade edemem. Siz olmasaydınız ne olurdu bunu düşünmek bile istemiyorum. İyi ki varsınız! ❤

Herkesin hikayesi çok farklıydı ama ne zaman dönüp, Dilek Hanım’a yazılanları tekrar tekrar okusam çoğunda ortak cümleler görüyordum: “Ben yapabildiysem herkes yapar” ya da “Bu yazıları okuyup, bir gün ben de yapabilecek miyim diye düşünürdüm ve sonunda oldu…”

“Peki ya ben neden yapamıyordum?” diye üzülerek senelerim geçti gitti ve bu satırları nihayet ben de yazıyorum…

Bu yazıyı okuyan arkadaşım; umutsuzluğunu, çaresizliğini derinden anlıyorum.  O eksiklik hissini, özgüvenindeki düşüşü, bebekli aileler gördüğünde bile yaşadığın o burukluğu… Hepsini çok iyi biliyorum. Emin ol; yapabilirsin, yapacaksın! Yeter ki pes etme, bırakma.

Benim hikayem dört buçuk sene öncesine dayanıyor. Bu derdin iyi eğitimle, aşkla, kurulan hayallerle hiçbir alakası yok. Evlenmeden önceki yakınlaşmalarımızdan aldığım mutlulukla evlendiğim gece yaşadığım korkuyu asla bağdaştıramıyordum.

Dilek Hanım’a evlenmeden önce tamamen tesadüfen kontrol ve evlilik öncesi korunma yöntemlerini danışma amaçlı gitmiştim.  Böyle bir hastalık olduğunu, Dilek Hanım’ın uzmanlığını bilmiyordum bile. Heyecana bağladığım tedirginliklerim olduğunu söylemiştim ilk defa birine. Öyle içtendi ki çünkü, çok yakın hissetmiştim.  Bana; “Korkacak hiçbir şey yok, eğer sorun yaşarsan bana gel konuşalım” deyip o sıcacık gülümsemesi ve sarılmasıyla rahatlatmıştı.  Ve yıllarca hayalini kurduğumuz gün geldi. Evlendik, hem de çılgınlar gibi eğlenerek. Ama sürpriz!

İlk gecemde yaşadığım o korkuyu anlatamam. Deneyememiştim bile. Sonra balayında her gün bu sefer olacak deyip, her seferinde hüsrana uğrayışımız.  Ve Dilek Hanım’ı araştırmaya başlamam. Öyle ya, bana sorun yaşarsan gel konuşalım demişti.

Hayatta hiçbir şey tesadüf değilmiş. Sırf işyerime yakın diye araştırmadan gittiğim Dilek Hanım meğer bizim ilacımızmış.  Gittim, konuştuk.  Ama sadece o kadar çünkü devam etmeye cesaret edemedim. Tam 1 sene sonra başlayabildim tedaviye. Değil bacaklarımı açıp o koltuğa oturmak, cinsel organ maketini bile ellerken ağlamak istiyordum.  Ne aynada kendime bakabiliyordum, ne Dilek Hanım’ın verdiği CD’leri izleyebiliyordum. İlk iki seans öyle ya da böyle geçip gitti, ama o son aşamayı geçemiyordum.  Kaç kere kaçtım, kaç kere ağlaya ağlaya yarıda bıraktım.  Bir geldim, bir sonrakine cesaretimi toplayamadım bir sene sonra geldim. Derken evliliğimizin üstünden tam dört buçuk sene geçti. Bunca sene Dilek Hanım beni hiç bırakmadı. Tam umutsuzluğumu zirvede yaşarken, hissediyor gibi: “İyi misiniz, sizi merak ettim?” mesajlarıyla cesaretlendirdi beni. Hastalığı yenemeyişimin, bunun için çaba gösteremeyip hep kaçışımın sebebi ne olabilirdi ki? Çok severek evlenmiştik oysa.

Ve dört buçuk sene sonunda idrak ettiğim şey, ben içimdeki çocuktan kopamıyordum.  Onu bırakamıyordum.  Bu hastalık bana onun oyunuydu. Geçmişte yaşadıklarımın üstünü örtmek yerine onlarla yüzleşmeyi öğrendim.  Beni nelerin bu hale getirdiğini fark ettim. Ve sonrası çorap söküğü gibi geldi. Çok kararlı ve istekli olarak, 9 ay sonra yeniden başladım. Bu sefer oluyordu. Yine üst üste 6-7 kere gittim ama bu sefer farklıydı. Dilek Hanım beni korkutmamak için, kendimi kontrol etmeyi öğrenmem için, bir daha o girdaba girmemem için o kadar büyük sabır gösterdi ki bana. Ben, benim gibi birine böyle sabreder miydim bilmiyorum.

Ben hayatımda kimseye bu kadar güvendiğimi hatırlamıyorum. Ağzından çıkacak en ufak bir söze bakıyordum. Yönlendirmeleri, tek bir bakışındaki güven hissi. Bana çok şey öğretti, çok…

Son gidişimizde bıraktım bıraktım içimdeki sürekli ağlayan çocuk tamamen uzaklaşıp gitsin, beni o eski yaralara çekmesin. Dilek Hanım sizin hazır olduğunuzu öyle bir anlıyor ki, bunu hissetmeden asla tamam demiyor. Asla bırakmıyor sizi. İncinmenize izin vermiyor. Son gidişimizde öyle mutlu ayrıldık ki eşimle. Olmuştu bitmişti bu sefer yapabilecektim bunu hissediyordum.  Mutluluk yaşlarıyla çıktık oradan. Ertesi gün denedik ilk defa. İlk defa kaçmadım, bahanelere sığınmadım. Korkmadım mı? Tabi ki, korku vardı. Acaba olacak mı yoksa hüsran mı yine sonum diye korkuyordum. Ama oldu! Hem de eşime defalarca sordum. Gerçekten oldu mu diye. İnanamadım. Yıllarca korktuğum şey bu muydu? Teknik olarak evet 🙂 Ama benim asıl korktuğum içimdeki çocuğu bırakmaktı, büyümekti, güvenememekti. Ben asıl bunları aştım Dilek Hanım’ın bana uzattığı elle ve beni bugüne kadar hiç yalnız bırakmayan eşimin yardımıyla. Eşimle çok iyi bir takım olduğumuzu keşfettim. Her türlü zorluğu birlikte aşabileceğimizi öğrendik. İçimde yaşayan bu genç kadını ben çok ama çok sevdim.❤

Yazacak çok şeyim var ama daha fazla uzatmak istemiyorum. Sakın pes etmeyin, kaçmayın.  Gerekirse defalarca deneyin.

Unutmayın ben yaptıysam herkes yapar. İnanmazsanız Dilek Hanım’a sorun :))

Ben çok teşekkür ederim bana hayatımı geri verdiniz. Çünkü benim savaşım sadece cinsel İlişki korkusu değildi. Ben büyüdüm ve siz benim elimden tuttunuz 🙏🏻

Ne kendi kendim aşabiliyordum, ne de kimseye anlatabiliyordum…

Dilek Hanım, hayatımıza bir mucize gibi girdi. Yıllardır omzumda taşıdığım, üstelik zaman geçtikçe daha da ağırlaşan yükten kurtardı beni. Ne kendi kendim aşabiliyordum, ne de kimseye anlatabiliyordum. Bir kaç yanlış doktor denememiz de oldu. Artık iyice kendimi umutsuz ve yetersiz hissettiğim dönemde, tesadüfen internette dolaşırken dikkatimi çekti Dilek hanım ve websitesi. O hafta kendinizi muayenehanesinde bulduk 🙂

Başlangıçta 3. seans dendi ama ben tabi ki bunun 3 seansta bitemeyeceğine o kadar inanıyordum ki yok benimki en az 5 seansta biter diye düşünüyordum. O kadar aşılması imkansız bir sorundu benim için… Ben bile kendime güvenmezken, Dilek Hanım bana cesaret verdi, motive etti, yüreklendirdi ve gerçekten 3. seansta bu işi halletmiştik, tamamen Dilek hanımın yaklaşımı sıcaklığı ve verdiği güvenle.

Konu cinsellik olunca görüşmelerin, özellikle kendi açımdan, gergin geçeceğini düşünürdüm. Sözcüklere dökülmesi halinde,konuşması kolay konular değildi benim için ama beklenenin aksine espriler, kahkahalar havada uçuşuyordu, sanki bir dostumuza sohbete gider gibi gittik hep. Çünkü konu sadece cinsellik değildi evlilik, ikili ilişkiler erkekler, kadınlar ve hayata dair bir çok bilgi aldık kendisinden.

İyi ki tanıdık, iyi ki hayat kendisini karşımıza çıkardı umuyoruz ki bu sorunu yaşayan her çift Dilek hanımla tanışır ve yüklerinden kurtulmak için kararlı bir şekilde tedaviye başlar. Önce kendinize, sonra doktorunuza güvenerek kafanızda yarattığınız bu sorundan kurtulmanız dileğiyle…. Sevgiler

S.B

İlk gecemize kadar her şey güzel ve iyi geçiyordu, ta ki vajinismusla tanışana kadar.

Evleneli bir buçuk yıl olmuştu. İlk gecemize kadar her şey güzel ve iyi geçiyordu, ta ki vajinismusla tanışana kadar. Bir anda sanki hayatımız kararmış gibi ne yapacağımızı bilmiyorduk. Öncelikli olarak bir kadın doğum doktoruna gitmiştik. O bizi Bir pskiyatriste  yönlendirdi,o da bizi psikoloğa yönlendirdi. Psikoloğa gittik ve form doldurduk.  Vajinismus olduğumuzu ve geçeceğini orada öğrendik.  Doktor bize parmak egzersizleri verdi ve biz bunları yapamadık. Çünkü parmak egzersizi yapabilseydik bu işi çözmüş olacağımızı düşünüyorduk ve bir süre ara verdik ve araştırmaya başladık, çünkü vajinismusun ne olduğunu bilmiyorduk detaylı bilgi için her türlü yolu denedik ve  İstanbul’a gezmeye gittik. Bu meseleyi bilen akrabalarımız bizi Dilek Hoca ile tanıştırdı. Onun bize yaklaşımı,davranışı çok samimi ve gerçekten öyle içtenlikle bize davranıyordu ki ,bu işi onunla çözeceğimize  inandık ve  siyah-beyaz hayatımızda parlayan yıldızımız oldu. Bütün dediklerini harfiyen yaptık. Bize üç seansta yapabileceğini söyledi ona güvendik ve başardık. Bu işi yapabilmemiz için sadece sevgi ve saygı yetmiyor, bir uzman desteği gerekiyor. Bu da demek oluyor ki Sevgili Dilek hanım ile tanışmanız gerekiyor…

Sevgi ve saygılarımızla :))

H.G

Ruhen çok yorulmuş bir durumdayken Dilek Hanım ile tanışma fırsatı buldum.

Uzun bir beraberlik sonrası evlenmiştim. Seviyordum, seviliyordum, mutluydum, şanslıydım ama vajinusmustum…

Yapı gereği hep biraz korkak olmuşumdur ama vajinusmus derdinden 3 yıl kurtulamayacağım aklıma gelmezdi. Eşimle beraber psikologlara gittik, evde parmak egzersizleri denedim, aparat bile denedim ama ne yapsam olmuyordu. Hayatımı, psikolojimi ciddi anlamda etkiler olmuştu. Zaten genelde karamsar olan yapıma bir de bu eklenince ben ben olmaktan çıkmıştım sanki, mutsuzdum…

Tek başıma yenemeyeceğimi, hem psikolojik hem jinekolojik desteği beraber alabileceğim bir doktor arayışına girmem gerektiğini anladığımda karşılaştım Dilek Hanımla…Kendisinden okadar çok şey öğrendim ki, hayata dair, evliliğe dair, aile ilişkilerine dair,  insanlara dair, çoçuk yetiştirmeye dair……

Benim sürecim biraz zorluydu, her zaman zor olmuşumdur zaten ama Dilek hanım hiç bırakmama, korkmama izin vermedi hep inandı.. Vajinusmus tedavisi bir yandan devam ederken kendisinin desteği ile ben de evliliğimiz de çok olumlu etkilendi..Ben aslında hiçbirşey bilmiyormuşum dedim, sayesinde olgunlaştım, ayaklarım yere daha sıkı bastı, daha güçlü bir ben oldum..Hayatımın bu tarafı bukadar olumlu etkilenirken vajinusmus tedavim de olumlu sonuçlandı ve sonunda mucizem gerçekleşti, hamileyim 🙂

Hayatıma dokunduğu için kendisine ne kadar teşekkür etsem az; Vajinusmusu yenmemde, hamile kalmamda ve en önemlisi daha güçlü bir ben olmamdaki rolü için çok teşekkürler. Sevgiler

G.Ö.

Keşke bunu senin yerine yapabilecek bi dublörün olsa, ama hayır bunu sen başarmalısın…

“Keşke bunu senin yerine yapabilecek bi dublörün olsa ama, hayır bunu sen başarmalısın” böyle söylemişti Dilek hanım.

Bir başkası için hayatin rutin sıradan bi eylemi olan cinsellik, biz vajinusmuslular için hani sanki olmasaymış daha iyiymiş dedirten, evliliğin olmazsa olmazı. Evet bişeyler hep eksikti. Eşimin bana bunu her hissettirmek istemeyişinde ben biraz daha eziliyordum, onun karşısında biraz daha eksik hissediyordum kendimi. Geceleri her olumsuz geçen tecrübenin ardından sabaha kadar dökülen gözyaşları da özgüvenimi her gecen gün biraz daha azaltıyordu. Ama çok şükür ki 1 sene sonra bunun tedavisi mümkün olan bi hastalık olduğunu anladık ve Dilek hanımla tanıştık. Onun sayesinde fındık yemek gibi bişey olan (Bi tanıdığım buna benzetmişti cinselliği:) ) cinsellik bizim için başarı hikayesine dönüştü. Her şey için çok minnettarız… Umarım kimse bu durumu yaşamaz ama yaşayanların yolu sizinle kesişir..

Sevgiyle kalın. Sizi seviyoruz..

T.N